tarığçı

kelimeisim(tarığçı:)

{Eski Türkçe}

Köken

tar-ıġ > tar-ıġ-çī

1
Çiftçi; tarımcı; ekinci; köylü.
Divanü Lügat-it-Türk·Eski Uygur Türkçesi Sözlüğü·Kutadgu Bilig·İbn-i Mühennâ Lügati·İyi Kötü Prens Öyküsü