yiğe

kelimesf.

yé-mek > yi-y-e / yiğe

  1. 1

    (Hayvan için) otlaması gereken yerde değil de sağa sola saldırarak otlayan; rahat durmayan.

  2. 2

    (Hayvan ve insan için) ürünlere zarar veren; hırsız.

  3. 3

    Hak etmediği parayı alan; yiyici.

  4. 4

    Bir yerde duramayan.

    [DS]