mutabakat

kelimeis.(muta:bakat)

Ar.ṭıbḳ > muṭābaḳat

مطابقت

  1. 1

    Birbiri ile uygunluk içinde bulunma durumu; uygunluk.

  2. 2

    Bir konuda, konuşma ve tartışmada ortak karara varma; uyuşma; anlaşma.

  3. 3

    dbl.Osmanlıca sıfat tamlamalarında, sıfat ile tamlananın nitelik (dişil / eril) ve nicelik (teklik / çokluk) bakımından uyuşması.

  4. 4

    ed.Bir bütün oluşturan parçalar arasında düşünce, anlam ve ahenk bakımından uygunluk.

  5. 5

    isl. fel. Konuyu teşkil eden varlıklar ile anlamın ihsan zihnindeki izleri demek olan düşünceye, bilgilere veya kavramlara uygun düşmesi; aklın olguya, olgunun yargıya uygunluğu.

  6. 6

    biy.Uyum.