ÖtükenTürkçe Sözlük

yertünçü

kelimeis.
{eT}

Köken

yếr > (yer) + tu-mak (tıkama) > tu-n-mak > tu-n-çu (tıkanma) / yirtinçü / yirtünçü

Anlamlar

  1. 1

    Dünya; yer.

    [Gabain][İKPÖy.]