ÖtükenTürkçe Sözlük

birle

kelimebağ.(birle:)
{eAT}{eT}#14905

Köken

bir+il-mek (bağlanmak) > bir + (i)l-ē (-e: zarf fiil eki)

برله

Anlamlar

  1. 1

    İle; birlikte; beraber. [Yüknekî]

    [DLT][ETY][EUTS][Gabain][Tekin][İKPÖy.]

  2. 2

    Bununla birlikte.

    [Üç İtigsizler]

Bu sözcükle kurulan deyimler4