kaldırmak

kelimef.

eT.kal-ġī-mak > kal-(ġ)ır-mak > kaldır-mak

  1. 1

    Bir nesneyi bulunduğu yerden yukarı almak; kalkmasını sağlamak.

  2. 2

    Bir şeyi yukarı doğru hareket ettirmek; havalanmasını sağlamak; yükselmesine yol açmak.

  3. 3

    Bir şeyi yükseğe çıkarmak; yükseltmek.

  4. 4

    Bedeninin bir bölümünü, bir organını yukarı doğru hareket ettirmek.

  5. 5

    (Duvar vb. için) eklemeler yaparak durumunu daha yüksek hâle getirmek; yükseltmek; yukarıda olmasını sağlamak.

  6. 6

    (Taşıt için) yola çıkarmak; hareket ettirmek.

  7. 7

    (Araç, kantar, temel vb. yük taşıyan nesneler için) çekmek; taşımak; götürmek.

  8. 8

    (Bir kuruluş için) varlığına son vermek; faaliyetini durdurmak.

  9. 9

    Yürürlükte olan bir şeyi, kararı, programı geçersiz kılmak; feshetmek; hükümsüz kılmak.

  10. 10

    Bir ticaret malını ya da tüketim eşyasının çok miktarda satın alarak piyasadan çekmek.

  11. 11

    (Ticaret eşyası için) piyasadan çekmek; satmamak.

  12. 12

    Kiralamak; kira ile almak.

  13. 13

    (Ürün için) toplamak; elde etmek; üretmek.

  14. 14

    Zarar görmeden işlevini yerine getirmek; dayanmak.

  15. 15

    mecaz.Sabırla katlanmak; dayanmak; tahammül etmek.

  16. 16

    mecaz.(Süs, dekor vb. için) uygun düşmek; yakışmak; götürmek.

  17. 17

    (Mide için) bulandırmak.

  18. 18

    (Hasta için) hastahaneye götürmek.

  19. 19

    (Hasta için) iyileştirmek; ayakta dolaşır hâle getirmek; yataktan kurtarmak.

  20. 20

    Uykudan uyandırmak.

  21. 21

    (Perde, kepenk vb için) açmak.

  22. 22

    (Kamu görevlisi için) nakletmek; başka yere atamak.

  23. 23

    (Eşyalar için) ortalık yerden toplayıp uygun bir yere koymak; bulunduğu yerden almak; zarar görmeyecek yere koymak.

  24. 24

    (Ölü için) gömmek; defnetmek.

  25. 25

    (Kız, kadın ve adam için) kaçırmak; götürmek.

  26. 26

    argo.Çalmak; aşırmak.