Ötüken

yüşeng

kelimesıfat(yüşeŋ)
{Eski Türkçe}

Köken

üş-ē-mek > üşe-ŋ / yüşeŋ

Anlamlar

  1. 1

    (Taş için) düz; cilalı.

    Divanü Lügat-it-Türk