münzevi

kelimesf.(münzevi:)

Ar.zāviye > münzevī

منزوى

  1. 1

    (Kişi için) köşesine çekilip halktan kaçınmış olan; kimseyle görüşmeden tek başına yaşayan; bu tür yaşayıştan hoşlanan; bir kenara çekilip topluluktan uzak duran; yalnızlığı tercih eden.

  2. 2

    Issız bir yerde inzivaya çekilen; keşiş; anakhrotes; keşiş.