keli

kelimeis.

eT.kel-mek > keli

  1. 1

    Yurt; çadır yeri; konma alanı.

  2. 2

    Bağ, bahçe, tarla sınırı.

  3. 3

    Asma çubuklarının arasında kalan yer; buralarda yığılı toprak.

  4. 4

    Evlekleri birbirinden ayıran tümsek.

  5. 5

    Toprak damlarda suların duvardan akmaması için duvara doğru yığılmış toprak.

  6. 6

    Küçük dağ veya tepelerin zirvesi.

    [DD]

  7. 7

    Dağ ve tepe eteği.

  8. 8

    Taşlı, verimsiz tarla.

  9. 9

    Aşı yapmak için alınan filiz.

    [DS]

  10. 10

    Etrafı yüksek olduğu için su basmayan düz arazi.

    [DD]

  11. 11

    Çalısı az fakat çok taş bulunan tarla.

    [DD]

  12. 12

    Aşı için ağaçlardan alınan filiz; kalem.

    [DD]

  13. 13

    Ufuk.

    [DD]