bakir

kelimesf.(ba:kir)

Ar.bikr (kızlık) > bākir (asıl anlamı “en erken, zamanından önce”dir)

باكر

  1. 1

    (Kişi için) hiç cinsel ilişkide bulunmamış.

  2. 2

    mecaz (Eşya, nesne vb. için) hiç kullanılmamış; el değmemiş; yeni.

  3. 3

    (Toprak için) işlenmemiş.

  4. 4

    Eskimemiş; yıpranmamış; yeni kalabilmiş.