ÖtükenTürkçe Sözlük

erte

kelimezf.
{OsT}{eAT}{eT}#42273

Köken

ér (tan) > er-te / irte

ارتهايرته

Anlamlar

  1. 1

    Erken; sabah; erken vakit. [Yüknekî]

    [Gabain]

  2. 2

    {eAT}Şafak sökme zamanı; sabah.