mübinkelimesf.(mübi.n){OsT}#78561KökenAr.beyn > beyān > mübīnمبينAnlamlar1İyiyi kötüden, hayrı şerden ayırt edebilen.2Belli olan; açık.Bu sözcükle kurulan deyimler7emr-i mübînemr-i mübînfeth-i mübînifk-i mübînKitāb-ı Mübînnūr-ı mübînufk-ı mübîn