otacı

kelimeis.

ot > ot-ā-mak > ot-ā-çī / ot-a-cı

  1. 1

    Otlardan ilaç yaparak hastalıkları tedavi eden kimse.

  2. 2

    {ağız}Hekim; doktor.

    [DS]

  3. 3

    {ağız}Ev ilaçları ile göz hastalıklarını iyileştiren geleneksel göz hekimi.

    [DS]