örüm

kelimeis.

ör-mek1 > ör-ü-m

  1. 1

    Sürünün gece ya da sabaha karşı otlaması.

  2. 2

    Otlak.

  3. 3

    Tarlanın, hayvan otlatılmayan, ekili yeri.

  4. 4

    Köylülerin ortaklaşa ektikleri tarla.

  5. 5

    Bütün köylünün ortak malı olan yer.

  6. 6

    Çalılıklar arasındaki otlu yer.

  7. 7

    Köyce toplu olarak ekili tarlalarının bulunduğu yer.

  8. 8

    Ovanın ekili bölümü.

    [DS]