bükün

kelimeis.

bük-mek > bük-ün

بكن بوكون

  1. 1

    {OsT}Bükülme izi; büküm yeri.

  2. 2

    {eT}Kör bağırsak.

    [DLT]

  3. 3

    dbl.Cümle kuruluşunda bazı dillerin özelliği olarak çekim, yapım gibi işlemlerin, kelime bünyesinde ses değişiklikleri ile yapılması durumu; insiraf.