mevla

kelimeis.(mevlâ:)

Ar.velāyet > mevlā

مولا

  1. 1

    Sahip; malik; iye.

  2. 2

    gnşl.(Büyük harfle yazılır.) Allah.

  3. 3

    Köle veya cariyesi olan kimse.

  4. 4

    Köle bağışlayan kimse.

  5. 5

    Bir kimseye, bir işe karışmaya, konuşmaya hakkı olan kimse; veli.

  6. 6

    Yardımcı.

  7. 7

    Terbiye eden; mürebbi.

  8. 8

    sf.(Kişi için) şanlı; şerefli.