asil

kelimesf.

Ar.aṣl (kök) > aṣālet (köklülük) > aṣīl

اصيل

  1. 1

    Sağlam.

  2. 2

    Köklü.

  3. 3

    Bir hukuki işlemi kendi adına bizzat kendisi yapan; kendi adına hareket eden.

  4. 4

    Gerek doğuştan gerekse hükümdar tarafından verilen soyluluk unvanı.

  5. 5

    Onuru, şerefi, yüceliği; incelik ve zarafeti olan.

  6. 6

    Saygı uyandıran.

  7. 7

    Bir göreve kalıcı olarak atanan; görevinde sürekli.