kalkma

kelimeis.

kal-ık-mak > kal-k-ma

  1. 1

    Dik duruma gelme; doğrulma.

  2. 2

    (İnsan için) yatar veya oturur durumdan ayakları üzerine durma; dikilme; dikelme.

  3. 3

    (Yapışık durumda olan şeyler için) yerinden oynama; kabarma; kavlama.

  4. 4

    (Uyuyan kimse için) uyanma, yataktan çıkma.

  5. 5

    (Taşıt için) hareket etme; gitme.

  6. 6

    (Örtü vb. için) serili olduğu yerden toplanarak alınma; toplanma.

  7. 7

    (Ürün için) derilme; toplanma; hasat edilme.

  8. 8

    Bir işe girişme; yeltenme; davranma.

  9. 9

    Bir yere gitmek üzere ayrılma.