infirat

kelimeis.(infira:t)-dı

Ar.ferd > infirād

انفراد

  1. 1

    Topluluktan ayrı durma; tek ve yalnız bulunma.

  2. 2

    fel.Bir kimseyi üstün yeteneklerinden dolayı başkalarından ayrı tutma.

  3. 3

    fiz.Bir maddeyi etrafındaki diğer maddelerden ayırma.