ismen

kelimezf.(i’smen)

Ar.ism > ismen

اسماً

  1. 1

    Adını belirterek; adını söyleyerek; adını vererek; bizzat adıyla.

  2. 2

    Yaptığı iş ve görevin gereklerini yerine getiremez ya da getirmez durumda bulunarak; adı var kendi yok hâlde.