cın

kelimeis.

cın / cınc (yans.)

  1. 1

    Cam ve metal nesnelerin çarpma, sallanma ve sürtünme ile çıkardığı çınlama seslerini anlatan kök. cınc-ı-k, cın cık, cınc-ı-k-lı, cınc-ı-k göz, cınc-ı-k-la-mak.

    [Zülfikar]