bende

kelimeis.

Far.besten (bağlamak) > bend > bende

بنده

  1. 1

    Bağlanmış insan.

  2. 2

    Esir.

  3. 3

    Kul; köle.

  4. 4

    Sultanın emri altında olan herkes.

  5. 5

    Taraftar; intisap eden.

  6. 6

    {ağız}Göğüslük.

    [DS]