malum

kelimesf.(ma:lû:m)

Ar.ʿilm > maʿlūm / maʿlūme

معلوم معلومه

  1. 1

    Bilinen; ilgili olan kimselerce bilinen; belli.

  2. 2

    dbl.(Fiil için) öznesi bilinen yüklem; etken.

  3. 3

    mat.Var sayılan.

  4. 4

    is.İlgili olan kimselerce bilinen, belli olan şey, iş, konu vb.

  5. 5

    zf.“Belli; biliniyor; kuşkusuz; evet; tamam; öyle” anlamlarında cevap olarak kullanılır.