öfke

kelimeisim

öp-kē / öf-kē

  1. 1

    {Eski Türkçe}Engellenme, gözdağı, incinme, hoşnutsuzluk karşısında ortaya çıkan, çoğunlukla kaba kuvvet gösterisine yönelen geçici şiddet ve saldırganlık tepkisi; kızgınlık; gazap; hiddet; hışım.

    Divanü Lügat-it-Türk

  2. 2

    Bu durumun ortaya çıkması.