münci

kelimesf.(münci:)

Ar.necāt (kurtuluş) > müncī

منجى

  1. 1

    Kötü bir durumdan veya tehlikeden kurtarıp esenliğe çıkaran; kurtarıcı; kurtaran.

  2. 2

    Kurtuluş Savaşından sonra Mustafa Kemal’e verilen unvanlardan biri; kurtarıcı.