bağlanmak

kelimef.

bağ-la-n-mak

باغلانمق

  1. 1

    Bağlamak eylemi yapılmak.

  2. 2

    Birbirine iliştirilmek, düğümlenmek.

  3. 3

    Sona erdirilmiş olmak; bitirilmek.

  4. 4

    Belirli bir yere veya kişiye ayrılmış bulunmak; tahsis edilmek.

  5. 5

    dönşl.Sözleşme veya söz verme ile taahhüt altına girmek.

  6. 6

    {eAT}Kapanmak.

  7. 7

    mecaz.Beklenilen, umulan elde edilemez olmak.

  8. 8

    Yalnızca bir işle uğraşmak zorunda kalmak; ayrılamamak.

  9. 9

    Sevmek; ilgi duymak.

  10. 10

    {ağız}Alay etmek; takılmak.

    [DS]

  11. 11

    {ağız}(Erkek için) cinsel ilişkide iktidarsız olmak.

    [DS]

  12. 12

    {eAT}Sarınmak; kuşanmak.

  13. 13

    Katılaşmak; donmak.

  14. 14

    {eAT}Şekil verilmek; sonuçlandırılmak.