Ötüken

kerşegü

kelimesıfat(kerşegü:)
{Eski Türkçe}

Köken

ker-iş > *kerşē-mek > kerşe-gǖ

Anlamlar

  1. 1

    Sinmiş; sakin; solmuş vb.

Bu sözcükle kurulan deyimler1