ortakçı

kelimeis.

orta-k-çı

  1. 1

    Bir kimsenin tarlasında çalışarak ya da sürüsüne bakarak belli bir anlaşmaya göre bunlara ortak olan kimse; maraba.

  2. 2

    biy.Bir başka tür ile ortak yaşayan üye; konakçının sindirilmemiş besininden yararlanan konuk.

  3. 3

    {ağız}Tarlayı, ürünü tarla sahibiyle yarı yarıya pay etmek üzere ekip biçen çiftçi.

    [DS]