koçan

kelimeis.

koç-mak (kucaklamak) > koç-an

  1. 1

    Marul ve lahana türü sebzelerin yapraklarının çıktığı sert gövde.

  2. 2

    Mısırın tanelerini taşıyan üzeri kapçık ile örtülü kısım.

  3. 3

    Mısırın taneleri atıldıktan sonra kalan sert odunsu kısım.

  4. 4

    gnşl.Makbuz, çek karnesi vb. defter hâlinde olup da yaprakları koptuktan sonra dipte kalan bazı bilgilerin ve yaprak sayısının yazılı olduğu kısım.

  5. 5

    {ağız}Tapu senedi.

    [DS]

  6. 6

    {ağız}Makbuz.

    [DS]

  7. 7

    {ağız}Nüfus cüzdanı; kimlik; kafa koçanı.

    [DS]

  8. 8

    bot.Birçok çiçeğin bir eksene çepeçevre bağlı olduğu birleşik çiçek durumu.

  9. 9

    {ağız}Boyunduruğu araba okuna bağlayan kayış.

    [DS]

  10. 10

    sf.(Sebze ve meyve için) henüz olgunlaşmamış; sert.