kent

kelimeis.

Soğd.kanḏh => {eT} kend > kent

كنت

  1. 1

    {eAT}{eT}Tarımsal etkinliklerin olmadığı, halkın çoğunluğunun sanayi, ticaret ve yönetim işlerinde çalıştığı büyük yerleşim birimi; şehir; kasaba.

    [Gabain]

  2. 2

    Bu yerleşim biriminde oturan halkın bütünü.

  3. 3

    Site.