paşa

kelimeis.

baş+ağa > paşa

پاشا

  1. 1

    İmparatorluk döneminde yüksek dereceli devlet memurlarına verilen unvan.

  2. 2

    İmparatorluk döneminde, albaydan yüksek rütbeli subaylara verilen unvan.

  3. 3

    Günümüzde halkın generallere verdiği ad.

  4. 4

    Büyük erkek kardeş; büyük oğul.

  5. 5

    Mülk sahibi.

  6. 6

    Tanrı.

  7. 7

    Sultan.

  8. 8

    {ağız}Baba.

    [DS]

  9. 9

    {ağız}Ağabey.

    [DS]

  10. 10

    {ağız}Saygıdeğer bayan.

    [DS]

  11. 11

    Konuk.

  12. 12

    sf.(Çocuk için) uslu; ağırbaşlı.

  13. 13

    {eAT}ünl.Saygı ve sevgi hitabı.