sonuç

kelimeis.-cu

soŋ + uc-u > son+uç (1935)

  1. 1

    Bir olay, olgu ve eylem sona erdiğinde ortaya çıkan kalıcı durum; netice.

  2. 2

    Belli bir amaçla hareket edildiğinde elde edilen ya da varılan şey.

  3. 3

    Bir şeyden zorunlu olarak ortaya çıkan, onu mantıksal olarak gerektiren şey.

  4. 4

    Bir gelişme ile beliren şey.

  5. 5

    Bir akıl yürütme, irdeleme, kanıtlama işleminden sonra varılan düşünce veya yargı.

  6. 6

    Bir yarışma, karşılaşma sonunda yarışmacı veya ekiplerden her birinin elde ettiği sayı, puan, derece; netice.

  7. 7

    Bir etkene bağlı olarak ortaya çıkan olgu.

  8. 8

    Özet; öz.

  9. 9

    ed.Makale, fıkra, deneme, söyleşi gibi bir düşünce yazısında anlatılanların belirli bir karara, yargıya bağlandığı son bölüm; bir anlatının üçüncü ve son bölümü; sonuç bölümü.

  10. 10

    mant. Başka önermelerden, öncüllerden çıkarılan önerme.

  11. 11

    mat.Bir matematik işleminin, bir problemin çözümünün rakamla gösterilen verisi.