yön

kelimeisim

yö-mek (yönelmek) > yö-n

يون

  1. 1

    Bakma ve yönelme doğrultusu.

  2. 2

    {Osmanlı Türkçesi}{Eski Anadolu Türkçesi}Belli bir noktaya göre olan yer; taraf; cihet; istikamet.

  3. 3

    {Osmanlı Türkçesi}{ağızlar}{Eski Anadolu Türkçesi}Bir şeyin, bir kimsenin belli bir noktaya baktığı yanlardan her biri; veçhe; yüz; alnaç.

    Derleme Sözlüğü

  4. 4

    Giden, uçan, yürüyen vb. hareket halindeki bir şeyin, bir cismin izlediği çizgi.

  5. 5

    Bir kimsenin, bir şeyin bir yere giderken izlediği yol.

  6. 6

    mecaz anlamBir etkinlik, bir eylem veya bir konuda takınılan tutum; izlenen çizgi.

  7. 7

    mecaz anlamBir şeyin oluş biçimi; taşıdığı özellik; görünüm; açı; yan.

  8. 8

    {ağızlar}Sebep; neden.

    Derleme Sözlüğü