akkâm

kelimeis.(akkâ:m)

Ar.ʿakm (yönelme) > ʿakkām (deve sürücüsü)

عكام

  1. 1

    Deveci; katırcı.

  2. 2

    İmparatorluk döneminde, Mekke’ye gönderilen sürre alayının hizmetçilerine verilen ad.

  3. 3

    Kervan sahibinin emrinde çalışan hizmetçi.

  4. 4

    Osmanlı ordusunda görevli yüksek rütbeli subaylarla vezirlerin büyük çadırlarını kuran hizmetçilere verilen ad; çadır mehteri.

  5. 5

    Yolların onarılması ve benzeri işlerde çalışan azaplılara verilen ad.