sıçramak
kelimef.Köken
eT.saç-rā-mak > sıçra-mak
Anlamlar
- 1
(İnsan, hayvan için) ayakların ani ve hızlı itme hareketiyle yer veya bulunduğu zemin ile ilişiğini keserek yukarı veya ileriye doğru yükselmek.
- 2
(İnsan için) ani ve şiddetli bir heyecan veya uyarı, yoğun bir duygu veya şiddetli bir ses yüzünden bulunduğu yerde sarsılmak; irkilmek.
- 3
Yerinden koparak veya bir engele çarparak parçalar hâlinde savrulmak.
- 4
Arada bir boşluk bırakarak veya bir engeli aşarak geçmek.
- 5
Bulunduğu yerden veya şeyden başka bir yere veya şeye geçmek; orayı da etkisi altına almak; yayılmak.
- 6
Bir şeyden onunla ilgisi olmayan başka bir işe geçmek.
- 7
Yükselmek, terfi etmek.
- 8
Havaya fırlayıp düşmesine neden olan bir hareketle savrulmak.
- 9
(Sıvı için) fışkırarak değdiği yerde leke bırakacak şekilde etrafa dağılmak.