-mazsızın

ekyapım eki

{Eski Anadolu Türkçesi}

Köken

-maz-sız-ın / -mezsizin / -mazsuzın / -mezsüzin

1
Ulaç eki; -maksızın; -madan; ‑mayarak. “Ol günde yimezsüzin (yemeden) ve içmezsüzin (içmeden) göğe nazar edici...” Delilü’l-İbad.