burkaşdırmak

kelimefiil

{Eski Anadolu Türkçesi}geçişli fiil[-ur]

Köken

burka-mak > burḳa-ş-tır-mak / burgaç-tır-mak

Anlamlar

1
Bükülmüş, kıvrılmış hâle getirmek; bükmek; kıvırmak.