halvet

kelimeis.

Ar.ḫalā (boşluk) > ḫalvet

خلوت

  1. 1

    Kapalı veya ıssız bir yerde yalnız kalma.

  2. 2

    Kimsenin bulunmadığı ıssız ve kapalı yer.

  3. 3

    Hamamlarda tek kişinin yıkandığı kapalı ve sıcak bölme.

  4. 4

    Karı kocanın başkalarının girmesine izin verilmeyen yerde baş başa kalması.

  5. 5

    tar. İmparatorluk döneminde sayarlarda kadınların gezip dolaşması için yapılmış özel yer.

  6. 6

    tasvf.Dervişin dünyadan el etek çekip bir hücreye kapanarak gönül aynasında Allah’ı görmek üzere yalnız kalması.