şeytan

kelimeis.(şeyta:n)

İbr.ṣāṭān (düşman, rakip)>Ar. şeyṭān

شيطان

  1. 1

    Kur’an-ı Kerim’de, Kutsal Kitap’ta, Hristiyan ve Yahudilerin diğer din kitaplarında isyancı meleklerin, kötü ruhların başı olarak nitelenen varlık; iblis.

  2. 2

    Genel olarak kötü melek; yek.

  3. 3

    mecaz.Bizi kötülüğe yönelttiği düşünülen dürtü; kötü düşünce; kötü niyet.

  4. 4

    mecaz.Kurnaz ve genellikle kötü kimse.

  5. 5

    mecaz.sf.(Çocuk için) akıllı ve yaramaz.

  6. 6

    mecaz.(Kişi için) kurnaz ve genellikle kötü olan