sıvama

kelimeis.

suv-a-mak > sıva-ma

  1. 1

    Sıvamak eylemi.

  2. 2

    Bir eşyanın üzerine kat halinde sürülen altın.

  3. 3

    Bir dönme ekseni olan ince çeperli madenî parçaları soğukta biçimlendirme işi.

  4. 4

    seramikç. Kırılabilen bazı ince seramik parçalarının desteklerle fırına sürülmesi sırasında üzerine sürülen, fırında ergimeyen toz halindeki madde ile kaplama.

  5. 5

    Şarap fıçılarını asit etkisinden korumak için iç çeperlerine uygulanan işlem.

  6. 6

    tekst.Bir dokumayı dış etkilerden korumak veya özel biçim vermek için üzerine çeşitli kimyasal maddeler sürme işlemi.

  7. 7

    sf.Kaplanacak biçimde sıva ile örtülmüş olan; kaplanmış.

  8. 8

    sf.Zemini hemen hiç görünmeyecek kadar sık takılmış olan.

  9. 9

    zf.Ağzına kadar; silme.

  10. 10

    zf.Sıvanmışçasına; sıvanmış gibi.