terken

kelimeis.

tarḫan > terken

  1. 1

    Egemen; hükümdar; melik.

    [DLT]

  2. 2

    Kendisine itaat edilen.

    [DLT]

  3. 3

    Yüksek bir unvan.

    [Gabain]

  4. 4

    Hükümdarın karısı.

    [Mühennâ]

  5. 5

    ünl.Valiye karşı hakanların hitabı.

    [DLT]

  6. 6

    Kadınlara ait bir unvan.

    [KB]