ÖtükenTürkçe Sözlük

yaya

kelimeis.

Köken

eT.yaḏ-aġ > yayaġ

يايا

Anlamlar

  1. 1

    {OsT}{eAT}Yürüyerek giden kimse; piyade; yaya.

    [Bahşayiş]

  2. 2

    İmparatorluk döneminde, Yeniçeri teşkilatı kurulmadan önce Türk ordusunun büyük bir bölümünü oluşturan askerî birlik.

  3. 3

    {ağız}Sürüye ayak uyduramayan koyun veya keçi.

    [DS]

  4. 4

    sf.Yürüyerek giden.

  5. 5

    {ağız}Aklı kıt.

    [DS]

  6. 6

    zf.Yürüyerek; yaya olarak.