gıç

kelimeis.

Köken

gac / gıc / gıç / gıj / gic / giç (yans.)

1
Sert nesnelerin kulak tırmalayıcı ve sinir tepkisi verecek biçimde birbirine sürtünmesini, birbiri üzerinden kaymasını ve kaşıntı hissi uyandıran hareketleri anlatan kök. gıç-ıl-tı
[Zülfikar]