musaddık

kelimesf.

Ar.ṣıdḳ >taṣdīḳ >muṣaddıḳ

مصدق

  1. 1

    Bir sözün, yazının vb. şeyin doğruluğunu, gerçekliğini ispatlayan, onaylayan; gerçekleyen; doğrulayıcı.