kuzey

kelimeis.

kuz (gölgeli yer) > kuz-ay / ḳuz-ey

قوزى

  1. 1

    {OsT}Güneş görmeyen yer.

  2. 2

    Dört ana yönden sağını güneşin doğduğu yöne çeviren birinin tam karşısına geleni; Yer’in dönme ekseninin gök kubbeyi deldiği var sayılan yön; şimal.

  3. 3

    Bulunulan noktaya göre kuzey tarafta bulunan yerler.

  4. 4

    Bir ülkenin kuzey bölgeleri.

  5. 5

    (Tamlayan olarak kullanıldığında) tamlananın kuzeyden geldiğini ve kuzeye ait olduğunu bildirir.

  6. 6

    Pusulanın ve Dünya’nın kuzey yönü; N.

  7. 7

    Mason locasına girişte sol yan.

  8. 8

    sf.Kuzeyde kalan veya kuzeyde bulunan.