uyuşmak

kelimef.

ūḏ-mak>uḏ-uş-mak / uy-uş-mak

اويشمق

  1. 1

    {eAT}{eT}Uymakta yarış etmek; birbirine uymak.

    [Clauson]

  2. 2

    {eT}Birbirini arkadan takip etmek; birlikte izlemek.

    [ETY]

  3. 3

    {eAT}Uygun adım yürümek.

  4. 4

    {OsT}(Kişiler için) karşılıklı olarak düşünce ve duygu bakımından uygun olmak; birbirine uygun düşmek; birbirinden hoşlanmak; imtizaç etmek; uyum ve uygunluk içinde bulunmak; bağdaşmak.

  5. 5

    (Fiyat, zaman, iş vb. için) birden fazla kişi birbiri ile anlaşmak; uzlaşmak; mutabakata varmak; mutabık olmak.