müsta'zım

kelimesıfat(müsta:zım)

{Osmanlı Türkçesi}

Köken

Arapçaʿaẓīm (büyük) => OsT. ʿaẓamet > müstaʿẓım

مستعظم

Anlamlar

1
Bir şeyi olduğundan büyük olarak değerlendiren; gözünde büyüten.
2
Kendini büyük gören; kendini beğenmiş; kibirli.