kabartma

kelimeis.

kab-ar-t-ma

  1. 1

    Kabarık duruma getirme.

  2. 2

    Düz yüzeyler üzerinde değişik yükseklikte kabartılar meydana getirerek elde edilen süs ögesi ya da böyle ögesi bulunan eser.

  3. 3

    Taş, alçı, kil gibi işlenebilir gereçleri girintili çıkıntılı biçimlerde işleyerek yapılmış eser; rölyef.

  4. 4

    Yüksekliklerin çıkıntı, derinliklerin de girinti biçiminde düzenlendiği resim, fotoğraf, harita veya yazı.

  5. 5

    {ağız}Olmamış incir.

    [DS]

  6. 6

    sf.Kabartılarak yapılmış olan.