doku

kelimeis.

tokī-mak > doku

  1. 1

    biy.Bir vücudun veya organın yapı ögelerinden birini oluşturan, anatomi bakımından bir bütünlük gösteren hücre ve liflerden meydana gelmiş bağlantı ve çatkıların tümü; nesiç, (1935).

  2. 2

    Vücudun herhangi bir bölümünü oluşturan liflerin birbirine geçmesi ile oluşan özel örgü.

  3. 3

    mecaz.Bir bütünün yapısı ve o yapıyı oluşturan özellikler.

  4. 4

    ed.Bir edebiyat eserinin malzemesini oluşturan ögelerin, özelliklerin tümü.

  5. 5

    Bir taşlama taşında yer alan aşındırıcının hacim olarak yüzdesi.

  6. 6

    Taneciklerin büyüklükleri bakımından toprağın tüm fiziksel özelliklerini belirleyen kil, mil, kum, çakıl gibi çeşitli ögelerin toprak bünyesindeki düzeni ve birleşimi.

  7. 7

    Bir dokumanın santimetre kareye düşen atkı, çözgü ipliği veya düğüm sayısı.

  8. 8

    Bir kayaçtaki minerallerin düzenini, hacimsel veya uzaysal konumlarını belirleyen ayırt edici özelliklerin tümü.