duman

kelimeis.

eT.tu-mak (tıkamak) > tu-mān / duman

  1. 1

    Yanan cisimlerden çıkan, içinde çok küçük katı zerrecikler bulunan ve bu yüzden saydamlığını kaybeden gaz ve toz karışımı.

  2. 2

    {ağız}Havadaki sis; pus.

    [DS]

  3. 3

    Hayvan topluluğunun, araçların hızlı hareketi veya başka etkilerle yerdeki ince toz zerrelerinin havaya kalkması yüzünden oluşan gölgeli karartı.

  4. 4

    {ağız}Göz akı.

    [DS]

  5. 5

    {ağız}Göze inen perde; katarakt.

    [DS]

  6. 6

    argo.Perişanlık.

  7. 7

    argo.Esrar.

  8. 8

    argo.sf.(İş ve durum için) gelip geçici; kalıcı olmayan.